Marianne van Munster

begeleiding bij veranderingsprocessen in werk en leven

Hoe vaak kijken we elkaar écht in de ogen? Wie heb jij vandaag écht aangekeken? Ik betrap mezelf er regelmatig op dat ik kijk …. maar eigenlijk niets zie. Met als gevolg dat er geen connectie is met de persoon met wie ik praat. Ik creëer dan in dat contact ook niet zo veel. Vind ik. Twee hoofden die met elkaar praten en de harten zijn stil.

Je ervaart hoe het werkt op het moment dat je iemand écht aankijkt, contact maakt door in ogen te kijken. Dan komt er veel energie vrij zeg. Probeer het eens. Bij voorkeur in een zakelijke omgeving. En als je dan toch kijkt? Lach er eens bij! Je weet niet wat je meemaakt.

Maar waarom schrijf ik hier nu eigenlijk over. O ja. Ik wandelde vandaag met Harry door het bos. We keken alle twee naar de bomen en de regen op de bladeren. En we keken ook naar hetzelfde vraagstuk. Zijn blik was anders dan de mijne, waardoor ik op een andere manier kon kijken naar mijn werkelijkheid. We liepen achter elkaar, want anders werden we nat van de regen. Soms stopten we en keken we elkaar even in de ogen. Dat was nodig voor de connectie. Daarna liepen we weer door. Aan het einde van de wandeling keek ik met andere ogen.

Elkaar in de ogen kijken werkt. Andermans ogen gebruiken om te kijken naar een schijnbare werkelijkheid werkt ook. Wat houd ik toch van ogen!